czwartek, 20 sierpnia 2026

E.E. - Olga Tokarczuk. /e book - zasoby własne//Re-Reading // .

  źródło zdjęcia: Lubimy Czytać. E book przeczytany w ramach Re Reading kolejny raz. Świetna ponowoczesna proza, tak zwana "wczesna Olga Tokarczuk'. Tym razem czytany był na najnowszym czytniku - PocketBook Verse 629. I przeczytany był bardzo szybko. Po raz pierwszy z kolei z twórczością Noblistki zetknąłem się w 2000 roku, w Liceum. E.E opowiada o ErnieEltzner , dojrzewającej panience z Wrocławia, która pochodzi z polsko - niemieckiej rodziny i przejawiać zaczyna talenta mediumistyczne. Przepięknie odmalowane duże miasto na początku XX wieku, seanse spirytystyczne i główni bohaterowie, którzy są sądząc po konstrukcji rozdziałów tak samo ważni, jak tytułowa E.E. Świetna, ponowoczesna proza, konstrukcja dzieła, ale także pewien naturalizm i pesymizm da się tutaj zauważyć. Ciekawa tematyka, pogranicza wieków, ale i pogranicza duchowości i nauki i techniki, to wszystko na tle o wiele szerszym. Wciągająca proza i narracja. Jak to u Noblistki - powtarzam się. Miejscami książka może i odpychać, jeśli "projekcja czytelnicza" w nas za bardzo uderzy. Polecam . 

38 komentarzy:

  1. O interesującą recenzją. Jeżeli książka też jest tak ciekawa to muszę przeczytać. Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Koniecznie musisz Krysiu. To jest tak zwana "wczesna" Olga Tokarczuk, ale pisze równie świetnie, co "dzisiejsza". Pozdrowienia .

      Usuń
  2. Świetnie wyciągnięta ta kwestia pogranicza nauki i duchowości – u wczesnej Tokarczuk to przemieszanie racjonalizmu z tym, co niesamowite, ma wyjątkowy klimat. Powroty do takich książek po latach, zwłaszcza z perspektywy dojrzałego czytelnika, potrafią odkryć zupełnie nowe warstwy, do których w liceum pewnie trudno było się przebić.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dokładnie tak, pozdrawiam Agnieszko , dziękując za ten głęboki komentarz .

      Usuń
  3. Zdublowało Ci się ;-) .

    OdpowiedzUsuń
  4. Te seanse spirytystyczne to na pewno ciekawy wątek w tego typu prozie.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Wszystko wkoło niech się rozgrywa .

      Usuń
  5. Szkoda, że zdolności jakie miała bohaterka nie przyniosły jej zbyt dużo szczęścia. Olga Tokarczuk w swoich książkach porusza bardzo ważne tematy obok których nie można przejść obojętnie. Pozdrawiam z zamyśleniem.

    OdpowiedzUsuń
  6. Przyznam, że ten tytuł mam od dawna na czytniku, ale nie miałam okazji go wcześniej przeczytać. Teraz wiem, że mi się spodoba.

    OdpowiedzUsuń
  7. Proza Olgi Tokarczuk wciąż przede mną. Ciągle wychodzi coś ciekawego z kręgu moich największych zainteresowań czytelniczych i nie wyrabiam się z czytaniem wszystkiego :D

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja też się nie wyrabiam, pozdrawiam.

      Usuń
    2. Ale lepiej, jak wybór jest za duży, niż gdyby był za mały :D /crouschynca

      Usuń
    3. Dokładnie tak :-) .

      Usuń
    4. Teraz nowa książka tej autorki wyszła. Planujesz lekturę?

      Usuń
    5. Już czytam na czytniku. "Świata jest za dużo". Nieco inna, w sumie dużo przystępniejsza niż wiele jej. Taka wczesna Olga Tokarczuk. Pozdrawiam Julito .

      Usuń
    6. To może też kiedyś sięgnę, skoro przystępniejsza. Na pewno będzie w bibliotekach dostępna.

      Usuń
    7. Cieszy mnie to. Owszem, wciąż specyficzna, itd. Ale bardziej nastrojem przypomina np. "Prawiek i inne czasy" czy też "Dom dzienny, dom nocny" .

      Usuń
  8. Nie czytałam jeszcze prozy tej autorki, ale wiem, że nie jest łatwa.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Owszem Mirko, nie jest łatwa w odbiorze, ale warto. Pozdrawiam .

      Usuń
  9. Swego czasu wszyscy czytali Tokarczuk. A ja pod prąd i ciągle się opieram.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Asiu, niektóre są dość trudne w odbiorze, na przykład "Anna Inn w grobowcach świata" czy "Bieguni". Pozdrawiam, dziękując za komentarz.

      Usuń
  10. Z twórczością autorki spotkałam się pierwszy raz w liceum, ale niestety jakoś mnie zauroczyła.

    OdpowiedzUsuń
  11. Nigdy nie czytałam od niej książek. Wiem, ze Nobel i te sprawy ale nie mogę się zabrać.

    OdpowiedzUsuń
  12. Również przeczytałam tę książkę w ebooku, tylko już jakiś czas temu. W ostatnich latach nadrobiłam sporo książek Tokarczuk. Moją ulubioną pozostaje "Prowadź swój pług ...", ale ogólnie lubię u niej przenikanie się rzeczywistości z mitami, pogłębienie psychologii postaci i częste wracanie w opowieściach do Dolnego Śląska :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Świetnie, dziękuję za komentarz. "Prowadź swój pług..." jest niesamowite. I nie tylko to :-) .

      Usuń
  13. Twoja recenzja tylko zachęca do poznania tego tytułu bliżej. Nie miałam jeszcze okazji poznać twórczości autorki. Myślę, że to dobry czas by poznać się z jej piórem.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Polecam Klaudio, nie zawiedziesz się, jest miejscami specyficznie, ale wszystko jest ciekawe itd .

      Usuń
  14. Nie wiem Jardianie czy znasz książkę pt "Szafa" Pani Tokarczuk. Cienka książeczka zawiera tylko opowiadania. Są one niezwykle ciekawe i świadczą o dużej wrażliwości Autorki
    Jeśli nie to polecam.
    l

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Stokrotko - czytałem "Szafę" w 2001 roku . I też byłem pod wrażeniem, pozdrawiam .

      Usuń
  15. Autorki przeczytałam na razie tylko jedną książkę ale mam zamiar nadrobić więcej :)

    OdpowiedzUsuń
  16. To nie jest łatwa proza, ale zdecydowanie warto przeczytać. Zwłaszcza, że to nasza Noblistka :) najserdeczniej pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń