Olga Tokarczuk - Prawiek i inne czasy.

 

Prozy Olgi Tokarczuk chyba nie trzeba przedstawiać. Nie pamiętam już, który raz sięgnąłem po tę pozycję. Pierwsze spotkanie z twórczością Noblistki - miało miejsce w 2001 roku, od książki bodajże "Dom dzienny, dom nocny" - oraz "Szafa". Na czytniku mam jeszcze " Księgi Jakubowe" oraz "E.E".  W formie papierowej czekają na mnie "Bieguni" - ale muszę mieć odpowiedni nastrój. To był właściwie powrót do latach. Prawiek to wioska położona pod Kielcami, która - w postmodernistycznej narracji - jest centrum Wszechświata. Pamiętam jeszcze 2001 rok i świetny program "Dobre książki", z niezapomnianą Kazimierą Szczuką, Witoldem Beresiem i panem Łubieńskim - gdzie książki powyższe także były analizowane. Nie podobała się za to twórczość Tokarczuk Marcelowi Reich - Ranickiemu , który powiadał w felietonach, iż polska proza u progu nowego wieku wraca do poprzednich epok. Czyżby miał rację ? Ale chyba jednak - "każdy ma inne wizje" :) Ale wróćmy do "Prawieku" i "czytania z krajobrazu" Olgi Tokarczuk. Opowieść jest niezwykle smutna, miejscami nie tyle ponowoczesna, co naturalistyczna. Bardzo plastyczny obraz wioski jest przejmujący, na nowo można go odkryć - na nowo , po Noblu, po latach, przeanalizować poszczególne warstwy opowieści. Lekturę jednak dawkowałem sobie powoli - w upały narracja męczy, w chłodne popołudnia pozwala się wgłębić szerzej w sens tekstu. "Prawiek i inne czasy" to jedna wielka metafora: o narodzinach, o śmierci, o miłości, o spotkaniach, rozstaniach, o sensie życia i naszej ludzkiej wędrówki przez ten świat. Miejscami ta ponowoczesna narracja wstrząsa, miejscami oburzyć też może (jak wspomniałem - naturalizm). I taka jest Olga Tokarczuk - zaskakująca, metaforyczna. Polecam Czytelnikom - tym, którzy czytali najnowsze książki, jak i tym , którzy starszych pozycji jeszcze nie czytali. Daje do myślenia .

źródło zdjęcia: Lubimy Czytać.

 

Sąsiedzi - Jan Tomasz Gross. Historia Zagłady żydowskiego miasteczka. {Książka biblioteczna}

Książka ta jest książką biblioteczną. Historia Zagłady jest mi dosyć bliska, na trzecim roku na proseminarium poświęconym Polsce po II Wojnie Światowej (2005 rok) wybrałem jako temat pracy proseminaryjnej temat " Wydarzenia pogromu kieleckiego w świetle najnowszej historiografii". Książkę jednak wyżej wspomnianą przeczytałem jednak pierwszy raz. II Wojna Światowa, która przyniosła ze sobą wiele ofiar, jest szczególnym momentem w dziejach naszego Narodu. Książkę czytałem jednak zrywami, należało zrobić oddech, napić się kawy lub herbaty. O Jedwabnem chyba każdy słyszał. Autora też przedstawiać nie trzeba. Tragedia tysiąca sześciuset Żydów w Jedwabnem - 10 lipca 1941 - jest wszystkim znana. Trudno jednak podejmować takie tematy, zważywszy, że mamy dziś jeszcze tak zwaną epokę ponowoczesną. Dzieje Żydów to od momentu życia w Diasporze temat ciągłej walki o przetrwanie, powroty, pogromy, życie według ściśle określonych zasad. Mamy Żydów Sefardyjskich i Żydów Aszkenazyjskich. Zamknięci w gettach , w to w Polsce Żydzi znajdują schronienie - pamiętamy czasy Kazimierza Wielkiego. Trudno, zajmując się tą książką, zająć jednoznaczne stanowisko. Książka jest wstrząsająca, dająca do myślenia. Zmusza ciągle do refleksji. Każdy chyba Czytelnik musi sobie sam wyrobić własne zdanie. 

źródło zdjęcia: Empik. Com.

Stanisław Zasada Duch '44 Siła ponad Słabością . Duchowi przywódcy Powstania Warszawskiego. - Wyd. WAM. {książka biblioteczna}

  źródło zdjęcia : Empik.

O Powstaniu Warszawskim 1944 można wiele czytać i pisać. Publikację tę wypożyczyłem w bibliotece tuż za "rogiem" i przeczytałem dość szybko. Porwała mnie od pierwszych stron. Nie ze wszystkim tutaj się zgadzam, jednak krew przelana nie poszła przecież na marne. Publikacja liczy 231 stron. Porywa wartką narracją, wspomnieniami, opowieściami i krótkimi biografiami. Każdy z Czytelników po tej lekturze może wyrobić sobie własny punk widzenia. Czy Powstanie, "Godzina W" - było potrzebne? W tej książce z kolei mało jest tej drugiej strony - tej - która mówi, rzecze iż było niepotrzebne. Polecam tę książkę. Jak wspomniałem - szybko się czyta. Bestialstwo zaś hitlerowców - miejscami przytłacza. Jak to bowiem jest, że - tak cywilizowany i szlachetny naród - doprowadził do Holokaustu Żydów, mordowania Polaków i innych nacji - jak to jest , że poszedł za jednym przywódcą, nieudanym artystą malarzem - niespełnionym  - trzeba dodać. 

Małe podsumowanie: dość szybko się czyta, ale czasem trzeba wziąć nieco oddechu. Jednak polecam wszystkim Czytelnikom bloga Imperium Lektur. Tym , którym historia jest bliska, tym, którym jest odległa.

Wydawnictwo :  WAM, 2018.

Żyję dzięki wam - Safiya. Wydawnictwo Świat Książki. (książka biblioteczna)

źródło zdjęcia : Empik. 

Książka ta liczy sobie ledwie 165 stron. Przeczytanie zajęło mi trochę czasu - sobotnie zwyczaje i "rytuały". Bohaterką książki jest Safiya - Nigeryjka, która chociaż bardzo wierząca i praktykująca - została skazana na śmierć poprzez ukamienowanie. Kary na szczęście uniknęła. Główna postać jest do bólu szczera, miejscami może trochę naiwna? Niemniej, książkę bardzo szybko się czyta, a Nas - ludziom innego kręgu cywilizacyjnego, kręgu kultury zachodniej  - książka ta może bardzo zadziwić. Z jednej strony mamy tutaj urzekające opisy przyrody, są też urzekające ( i to bardzo) opisy relacji rodzinnych w afrykańskim buszu. Ale  - wszystko ma też ciemne strony. Safiya szczęścia w miłości żadnego chyba nie miała. Wspomniałem już, że była nieco naiwna. Do śmierci doprowadziłby ją jeden z przedstawicieli społeczności muzułmańskiej, który owinął ją sobie wokół palca. Zostawił ją z niczym, za to samotną (prawie) i z małym dzieckiem. Czytając - dziękujmy , że żyjemy na innym obszarze geograficznym. Ostre prawo szariatu, gdzie kobieta ( żona) musi iść krok za mężczyzną, gdzie mąż w miejscu publicznym raczej też nie może spoglądać na żonę - no cóż - taki kraj, taki obyczaj . Safiya jednak z pewnej naiwności wyrasta. Wiara też jej pomaga. Czy takich lektur potrzeba ? Myślę, że tak. Szariat - nie w każdej części Nigerii obowiązuje. Jednak w miejscu narodzin bohaterki - niestety tak. Więcej nie zdradzam. Małe podsumowanie: książka wciąga, jest potrzebna. Polecam Czytelnikom Imperium Lektur 2. Można ją znaleźć raczej w większości bibliotek :)

Marceline Loridan - Ivens. / książka biblioteczna/.Wyd. Prószyński i spółka.

 Marceline Loridan  - Ivens. " I nie wróciłeś". Książka ta jest książką biblioteczną. 

Autorka - Marceline Loridan - Ivens - była dziennikarką, działaczką polityczną, reżyserką. Urodziła się w Polsce, w rodzinie o żydowskich korzeniach. W 1919 roku wyemigrowała do Francji. Podczas II Wojny Światowej - wraz z ojcem wzięła czynny udział w walce z Niemcami. Schwytana i uwięziona w obozie koncentracyjnym, uwolniona została dopiero w maju 1945 roku".

To tyle z tyłu okładki. Książka zalicza się do tzw. literatury obozowej. Przybrała formę monologu - wspomnień Marceline. Książka wstrząsa i porusza. Czasem zaskakuje. Mówi się, że po Holokauście nie może istnieć już poezja. Marceline z Zagłady ocalała. Do końca życia odczuwała skutki tzw. "choroby obozowej". Czyta się jednak ją dość szybko. Publikacja liczy zaledwie 103 strony. Po wyzwoleniu Autorka próbowała wrócić do normalnego życia. Częściowo jej się to udało. Wyszła za mąż, zajęła się aktywnie pracą. Jednak pewne rany w jej sercu, jak i tatuaż z numerem pozostały. Opowieść jest ta krótka, będąca  - jak wspomniałem powyżej - monologiem, wspomnieniami, rozmowami i listem też do ojca, który niestety zginął. Temat ten jest mi bliski z różnych względów. Południe naszej Ojczyzny było bowiem naznaczone Holokaustem bardzo. Ale  - ginęli przecież wszyscy. Na południu Polski można jeszcze spotkać bardzo wiele naleciałości w lokalnych gwarach m. in. z języka Jidysz. 

Polecam tę lekturę wszystkim Czytelnikom bloga. Wciąga, zaskakuje, wciąż czegoś nowego można się dowiedzieć. I chyba ważne jest jedenaste przykazanie - "Nie zapominaj ".

Pierwszy "Polski" Papież ? - Tadeszusz A. Kisielewski. {książka biblioteczna} /wydawnictwo Rebis/

 źródło zdjęcia : Tezeusz. 

Tadeusz A. Kisielewski - postać nietuzinkowa. Politolog, pracownik Uniwersytetu Jagiellońskiego. Zmarł w 2018 roku. Zajął się w recenzowanej publikacji Piusem X , którego rzekome korzenie znajdywały się w Polsce. Jest w tej książce nieco kontrowersji. Bo sama Postać Piusa X jest kontrowersyjna. Od przyjęcia bowiem tiary - wypływała na wierzch co rusz kwestia jego pochodzenia. Wielu ludzi bowiem naokoło skrzętnie ukrywało jego pochodzenie. Książka ta jest książką biblioteczną. Została wydana przez Wydawnictwo Rebis - bardzo dobre skądinąd - w Poznaniu w 2010 roku. Dzieło liczy 139 stron. Bardzo szybko tę pozycję się czyta. Mamy ogrom przypisów - co ułatwia dalsze, samodzielne dążenie do prawdy. Polak czy nie Polak? W książce tej mamy bardzo wiele ciekawych - naszych narodowych - polskich wątków. Przypisy pod tekstem - wyjaśniają nam wiele spraw. Ale dla kogo ta książka? Myślę, że jej "target" jest bardzo urozmaicony. Na pewno politolodzy, historycy, ale i uczniowie starszych klas szkół średnich. Ale - trzeba też rzec - co widnieje na tyle okładki - mamy luki źródłowe,  - i  - być może  - nigdy się nie dowiemy, czy Pius X był pierwszym polskim papieżem. Polecam ! Książkę bardzo szybko się czyta :-)

Życie jest fajne - Katarzyna Miller, Małgorzata Szcześniak (książka biblioteczna). Wydawnictwo Zwierciadło.

 Ciekawa to książka, i to bardzo. Z Katarzyną Miller spotkałem się "czytelniczo" dwa razy - pierwszą książką, (papierową) i audiobookiem  - "Nie bój się życia". Katarzyna Miller jest psycholożką z bardzo długim stażem. Zaś Małgorzata Szcześniak - jej rozmówczyni - jest dziennikarką. Publikacja złożona jest z dialogów między obydwiema Paniami. Wymieniają swoje opinie na różne tematy. Język książki jest miejscami dosadny, soczysty. Przede wszystkim wszystko kręci się wkoło tego, że . .. życie jest fajne. Pozycja liczy 222 strony - i bardzo szybko się ją czyta. Ale jest to książka dla Pań ! Niemniej płeć "brzydka" też może się z nią zapoznać. Możemy się zgadzać z Katarzyną Miller, możemy się nie zgadzać. Tę rozmowę bardzo szybko się czyta. Czasami trzeba przystanąć w lekturze i nieco się zastanowić. Świetne czytadło na poziomie. Polecam wszystkim Czytelnikom bloga Imperium Lektur 2. I zachęcam też  do książki - albo do audio - booka  - Nie bój się życia. Nie bój się życia to moja bardziej ulubiona lektura od powyżej recenzowanej.

Rozwydrzona bezbożnica - Maria Konopnicka - Iwona Kienzler. Wydawnictwo Bellona (książka biblioteczna).

 Książka ta wciąga już od pierwszych stron. Czy komuś trzeba przedstawiać postać Marii Konopnickiej? Chyba nie. Iwona Kienzler zaś posiada bardzo dobre pióro, zaś publikacja została opatrzona solidnymi przypisami. Z kart tego dzieła wyziera nieco inna postać wybitnej poetki, od tej, którą znamy przynajmniej z lektur szkolnych. Konopnicka tutaj jest mocno "odbrązowiona". Na 246 stronach jest wiele ciekawostek z życia, nie znanych większości Czytelników. Konopnicka była bardzo charakterną kobietą, która po urodzeniu wielu dzieci i odchowaniu ich rozstała się z mężem i zajęła własnymi sprawami. Nieco zaskakuje rozdział poświęcony o jej związku z malarką Dulębianką. Niemniej - książkę tę bardzo szybko się czyta, można na tej lekturze zarwać jedną noc czy jedno popołudnie. Iwona Kienzler do tej pory była mi znana z e - book 'a o Windsorach. Książkę recenzowaną wydało znane wydawnictwo Bellona. I jakaż ta Konopnicka była naprawdę? Miejscami bardzo krnąbrna, wyłamująca się z epokowych gorsetów. I to jest ważne. Dziełko to wciąga - jak już wspomniałem. Pełno jest także  ciekawostek także z epoki. Ale mamy przypisy, co jest na plus. Mamy tutaj Konopnicką  - jakiej nie znaliśmy do tej pory. Serdecznie polecam wszystkim Czytelnikom Imperium Lektur 2 :)

Bóg nigdy nie mruga - Regina Brett. 50 lekcji na trudniejsze chwile w życiu. Wyd. Insignis.

  źródło zdjęcia : Lit Res.

Pozycję tę skończyłem czytać dziś - w Niedzielę 16 - go maja, po spacerze i odwiedzinach w lokalnym Kościele Parafialnym.

Książkę tę przeczytałem już drugi raz, i została wypożyczona w ulubionej Bibliotece za rogiem. Regina Brett to cudowna postać. Wygrała walkę z rakiem piersi, nie poddała się. Książkę bardzo szybko się czyta, Ja od siebie bym dodał, że "Bóg jednak czasem mruga". Dzieło liczy 309 stron, pióro swobodne, jest to nietypowy poradnik. Ale najważniejsze, że Regina Brett - znana na całym świecie felietonistka i pisarka - sugeruje czytelnikom cieszyć się każdym dniem. Nie ze wszystkim tym poradniku się mogę zgodzić. Bardzo ciekawie jednak opisuje swoje trudne dzieciństwo, wychowywanie samotnie córki, walkę z rakiem piersi. Lektura  - target poradnika jest raczej szeroki - myślę, że śmiało mogą po to dziełko sięgnąć i nastolatkowie, starsza młodzież, a tak prosto z mostu - każdy. Znana i ceniona na całym świecie, tą pozycję zapewniła sobie miejsce w świecie pisarzy. Jak wspomniałem  - książkę się pochłania , czasem trzeba się jednak zatrzymać. Inspirująca i miejscami kontrowersyjna. Autorka ciekawie opisała swoje dzieje edukacyjne, w tym pobyt w restrykcyjnej szkole podstawowej. Nie zawiedziecie się. Książka ważna i potrzebna. Polecam !

Co czytamy w maju? - Książki biblioteczne :)

 1. Regina Brett - Bóg nigdy nie mruga. 50 lekcji na trudniejsze chwile w życiu.

2. Alfred J. Ayer - Filozofia w XX wieku.

3. Arystoteles - Metafizyka.

4. Frederick Copleston - Historia Filozofii. Tom I Grecja i Rzym.

5. Frederick Copleston - Historia Filozofii. Tom II. Od Augustyna do Szkota. 

Przyznam, że do książki Reginy Brett wróciłem po chyba dwóch latach.

Moja mama czarownica - opowieść o Dorocie Terakowskiej - Katarzyna T. Nowak. (książka biblioteczna)

 Książka recenzowana jest książką biblioteczną. Przeczytałem ją w jeden dzień (wczoraj). Książka wciąga od pierwszych stron. Bo któż z nas nie słyszał o Dorocie Terakowskiej ? Katarzyna T. Nowak - jest jej córką. Mamy masę anegdot, ciekawostek, opisy życia w PRL - u. Córka Terakowskiej była dość buńczucznym dzieckiem. Ale wyrosła - jak jej matka - na osobę niezwykłą. Książkę się pochłania, wchłania wręcz. Została wydana przez krakowskie Wydawnictwo Literackie. Są tu relacje Autorki, wspomnienia samej "Czarownicy", wspomnienia bliższej i dalszej rodziny oraz znajomych z pracy. Dorota Terakowska nie była w odbiorze łatwa. Dużo paliła, była jak ogień. Autorka ma bardzo lekkie, zwinne pióro. Książka ta - została okraszona mnóstwem ciekawych fotografii. Mamy więc zdjęcia z dzieciństwa Terakowskiej, jej córki, zdjęcia przodków - bardzo interesujące. Dorota Terakowska była bardzo niepokorna, trudna też. Została legendą. Pisała dużo, nie żyła na "pół gwizdka". Pozostawiła po sobie mnóstwo dobrych wspomnień. Ciekawostka - Autorka wspomina młodzieńczą próbę porwania samolotu z Balic wraz z grupą znajomych. Od tej pory w jej życiu "się działo". Dorota Terakowska kochała psy i koty, wiele czasu też im poświęcała. Książkę - jak wspomniałem powyżej - przeczytałem w jeden dzień. Co tu dużo pisać. Doroty Terakowskiej przedstawiać nikomu nie trzeba :)

Elżbieta, Filip, Diana i Meghan. Zmierzch świata Windsorów - Marek Rybarczyk - E - book ( zakupiony na Woblink).

  źródło zdjęcia : Lubimy Czytać.

Nabyłem ten e - book na platformie Woblink. Przeczytałem w niespełna kilka dni. Jest to ciekawa, arcyciekawa lektura, mając w pamięci śmierć Księcia Filipa i pogrzeb, który z wielu nas oglądało zapewne. Nie jest to książka, której celem jest chwalenie dynastii. Marek Rybarczyk spędził wiele lat w Wielkiej Brytanii, jako korespondent polskich mediów. "O zmarłych nie mówi się źle". Jednak chyba rzeczywiście nadchodzi pewien zmierzch ( nie tylko dnia, kiedy piszę te słowa ;-) ). Rybarczyk odczarowuje skutecznie dynastię Windsorów, tę swoistą operę mydlaną, która to - ciągnie się wiele lat. Nie brak tu pikantnych szczegółów, tego, że sama Królowa korzystała z usług terapeutów, a nawet psychiatrów. Celne pióro Autora godzi także w uwielbianą przez nas Dianę  - Lady Di, księżną ludzkich serc. Nie brak szczegółowych analiz skandali, tych mniej lub bardziej przez nas znanych, nie brak krytyki - bardzo celnej. Jak w tytule - wszystko kręci się w tejże publikacji wkoło Elżbiety - krytykowanej za "głosik pensjonarki", Filip - Autor poświęca mu dużo miejsca - jego "skokom w bok", niewyparzonemu językowi, a także Meghan. Czy dynastia przetrwa? Bardzo dużo tu także o fanaberiach Księcia Karola - o jego dziwactwach, wielkiej miłości do Kamili. Książka wstrząsa. Do niedawna, jako osoba, która była "Windsoro - maniakiem" - nieco zmieniam profil zainteresowań. E - book pochodzi z platformy Woblink, nie kupuję już papierowych książek, gdyż - nie mieszczę się z nimi w mieszkaniu. Przypominam stare słowa Królowej Elżbiety - "w tym Kraju działają siły, o których nie mamy pojęcia". Mała dygresja - mamy pandemię - warto jak najwięcej czytać. Nie zawiedziecie się  na tej książce, obojętnie, czy wybierzecie e - book, czy też papierową wersję. Ja dawkowałem sobie lekturę, by zrobić czas na zakupy, czy sprzątanie. "Nie wszystko złoto - co się świeci" - tak podsumuję lekturę dzieła Pana Marka Rybarczyka. Dostaniecie - Drodzy Czytelnicy - sporą dawkę ciekawostek , podlaną sosem iście reporterskiego pióra. Polecam !

Książę Filip , Książę Edynburga - In Memoriam. 1921 - 2021

  źródło zdjęcia: Party.pl.

"O zmarłych nie wypada mówić źle". Czytelnicy i Czytelniczki Imperium Lektur 2 doskonale znają moje pasje czytelnicze. Sam pseudonim - Jardian, pochodzi od słów : Jar - Jarosław , Dian - Diana. Niegdyś zafascynował mnie Hymn Anglikański - "I vow to Thee My Country" - ulubiony hymn Lady Di. "Przysięgam Tobie, Moja Ojczyzno ". Do poruszających słów tegoż hymnu należą między innymi takie słowa "Ale istnieje Inny Kraj, słyszałem o Nim dawno. Jest w nim Król i jego Żołnierze. Trudno dostrzec jego Żołnierzy, trudno dostrzec jego Króla, ale z każdą kolejną duszą w milczeniu potężnieją jego granice". 

Książę Filip nie miał łatwego dzieciństwa. Błękitnej krwi,  przeważającej niemieckiej. Kochany i nienawidzony. Uwielbiany i pomijany. Schorowana Matka i życie dość wczesne na obczyźnie. Królowa Elżbieta zakochała się w tym odległym kuzynie od pierwszego wejrzenia (wywodzą się wspólnie od Królowej Wiktorii). Zahartowała go służba wojskowa. I ta właśnie służba - spowodowała, że po koronacji w 1953 roku swej Małżonki, zaczął być bardzo cyniczny i arogancki. O Elżbiecie mawiał: "Ją interesuje tylko to, co jest trawożerne". Trudno mu było zajmować drugoplanową rolę. Pogrzeb Księcia Filipa odbędzie się w Kaplicy Zamku Windsor, w najbliższą sobotę, 17 kwietnia, o piętnastej. I na koniec przepiękny Hymn: 

źródło :YouTube (PL).

 

Królowa Jadwiga - Opowieść o czasach i ludziach. (Anna Klubówna)

 Któż z nas nie oglądał Korony Królów ? Postać Jadwigi jest niezwykle fascynująca. Była wysokiego wzrostu - miała 180 centymetrów, lubiła jeździć konno, miała jasne włosy. Chociaż publikacja jest leciwa, wydana bardzo dawno temu, to śmiało można ją przeczytać. Była osobą krewką - pamiętamy sprawę "dziecięcego" małżeństwa z Wilhelmem Habsburgiem. Nie stroniła od uciech stołu. Zmarła - jak to w średniowieczu bywało - zbyt młodo. Klejnoty koronne zapisała upadającej Akademii Krakowskiej. Ale ta książka - o której dziś piszę - to książka nie tylko o monarchini, lecz także o czasach i ludziach. A czasy były okropne. Gdy za nieprzestrzeganie postów wybijano wszystkie zęby, gdzie nawracano nie krzyżem - lecz mieczem. Anna Klubówna stworzyła barwny fresk, po który można śmiało sięgnąć. Jest mnóstwo ciekawostek, anegdot. Lektura wciąga, ale zajmuje nieco czasu. Liczy sobie 301 stron. Miłośnicy południa Polski odnajdą w niej wiele bliskich sobie miejscowości - a także ciekawostek z nimi związanymi. Bardzo ciekawa opowieść, wydanie w sumie antykwaryczne. Można śmiało sięgać, chociaż pewne sprawy trzeba traktować z "przymrużeniem" oka - jak wspomniałem - wydanie leciwe. Ale  - co najważniejsze - książka wciąga. I to jest najważniejsze. Polecam Czytelnikom i miłośnikom serialu "Korona Królów". Trzymajcie się !

Królowa Bona - Kazimierz Chłędowski.

 Któż z nas nie pamięta świetnego serialu o Królowej Bonie? ?Presto ! Presto! - Przecież powiedziałam"  - ze świetną gra aktorską Aleksandry Śląskiej a właściwie Aleksandry Wąsik. Ognista Włoszka w północnym kraju z biegiem czasu - poczuła się bardzo dobrze. "Dukaty u was leżą na gościńcach, jeno sięgnąć po nie". Jak wspomniałem - ognista. Ognista i barwna. Recenzowana książka została wydana w 1960 roku przez Państwowy Instytut Wydawniczy i jest beletryzowaną opowieścią o postaci - która - wywarła na naszych Rodakach niezapomniane wrażenie. Pochodząca z południa Italii - Bona Sforza D'Aragona, mająca w swym herbie smoka, nie dała sobie w kaszę dmuchać. Dla Zygmunta Starego często bywała piekielnicą, gdy chciała dopiąć swego, krzyczała i błagała jednocześnie. Rozpieszczała Zygmunta Augusta - pamiętajmy, że to właśnie Bona doprowadziła do elekcji "Vivente Rege" -odtąd był "stary król" i "młody król". Płakała w życiu dwa razy: kiedy straciła w Puszczy Niepołomickiej Olbrachta - upadając z konia, poroniła, zaś drugi raz płakała przed wyjazdem z Polski - pamiętne słowa do Augusta: "żeś brał za żony królowe chore i bezpłodne". Barwna postać, barwne życie. Chłędowski - jak wspomniałem - beletryzuje. Bardzo szybko się czyta. Można pochłonąć w jeden dzień, bądź jedną noc. Przez jednych kochana, przez drugich nienawidzona. Polecam wszystkim Czytelnikom Imperium Lektur 2. Mimo że wydanie - w sumie - antykwaryczne raczej.

Roberto Gervaso - Borgiowie. Książka i Wiedza 1988 rok.

 Jest to bardzo ciekawa publikacja. Czyż nam, Polakom, nieobce są Włochy, Roma Aeterna - jak mawiała Królowa Bona. Książka liczy 234 strony - i bardzo szybko się ją czyta. O Borgiach  - o tym rodzie chyba każdy słyszał, lub czytał. Co ciekawe - z południa Polski w prostej linii do Italii jest bliżej niż nad Bałtyk. Lektura nie zajęła mi zbyt wiele czasu. Wciąga od pierwszych stron, jednakże - pewnych poglądów podjętych w tym dziełku, nie podzielam z Autorem. W Italii trwa w najlepsze Renesans. Mnóstwo intryg, knucia i spisków jest opisanych w tejże książce. A sam Roberto Gervaso urodził się w Rzymie w 1937 roku. Wiele jest o życiu codziennym w opisywanych czasach, wiele jest rozmaitych ciekawostek i zaskakujących też rzeczy. Myślę, że w recenzowanej publikacji - każdy znajdzie coś dla siebie. Tematów religijnych jednak nie poruszam, każdy bowiem ma inny światopogląd. Niemniej: bardzo szybko się czyta, czasem potrzebny jest słownik bądź internet. Tłumaczenie bardzo dobre, Czytelnicy, którzy są zaznajomieni z łaciną, nie będą mieć problemów. Podsumowawszy: idealna lektura na jeden dzień, bądź też dwa, lektura wciągająca i  - jak ród Borgiów - niezwykle intrygująca. mamy bowiem świetny fresk renesansowych Włoszech, bliskich nam - chociażby poprzez królową Bonę - a o Sforzach mediolańskich jest dość dużo.

Elżbieta Wielka - Stanisław Grzybowski - Ossolineum.

 Prawdziwa to gratka dla historyków, politologów, filologów i nawet nieco młodszych osób. Książka recenzowana - była jedną z moich lektur , dość dawno temu. Nie ukrywam, że pałam do Wielkiej Brytanii wielką miłością - co widać po moich postać. Przede mną jeszcze druga biografia "Gloriany". A postać Elżbiety Tudor, zwanej przez potomnych "Wielką" warta jest bliższego zapoznania się. Stanisław Grzybowski - Autor - to już jest klasyk. Narracja jest tak prowadzona, - że - czyta się ją bardzo szybko. Mnie zainteresowała bardzo kwestia anglikanizmu. A tak na marginesie - obecnie panująca na Wyspach Elżbieta II - w kuluarach często mawia " Nie lubię -tej - Elżbiety". Królowa Gloriana, Królowa Dziewica. Straciła swą szkocką kuzynkę - Marię Stuart. Wprawdzie żyjemy w czasach cywilizacji obrazkowej, jednak trzeba przyznać, że czytelnictwo powoli wraca do łask. Iście renesansowa władczyni - która jednak - trzeba tutaj stwierdzić - pożegnała się raczej z rubasznością swego ojca, Henryka VIII. Znająca języki, potrafiąca lawirować, często jednak zmieniała swe zdanie. Przez jednych ubóstwiana, przez innych nienawidzona. Kochana i odrzucana. Z piętnem trudnego dzieciństwa. Można pisać i pisać - do książki nie trzeba zachęcać zbyt długo. Są nowsze wydania, ale przed serialami i filmami - albo zaraz po nich - rekomenduję zapoznać się z tą publikacją. Polecam !

Joanna D'Arc - Mit i Historia. Timothy Wilson - Smith.

 Bardzo ciekawa to lektura. Chyba każdy z nas słyszał o tej postaci. Przyznam szczerze, że na drugim roku studiów historycznych (bodajże w 2002 roku) - sporo o niej rozmawialiśmy na ćwiczeniach i wykładach. Recenzowana książka liczy sobie 307 stron wraz z przypisami. Jej lektura bardzo wciąga, - a została wypożyczona w ulubionej bibliotece "tuż za rogiem". Zaskakuje od pierwszych stron. Opatrzona jest - oprócz przypisami - jak powyżej wspomniałem - tablicami genealogicznymi, odsyłaczami do Internetu , zaś na końcu mamy spory Indeks. 1428 rok - a więc schyłek Średniowiecza -  coś się "narodziło". Joanna D' Arc jest postacią nietuzinkową, dziś bohaterką narodową Francji. Jednak za swe powołanie zapłaciła stosem. Z czystym sercem mogę tę publikację polecić nie tylko historykom, politologom, ale także uczniom starszych klas szkół średnich. Lektura wciąga i zaskakuje. "Co rusz" mamy mnóstwo ciekawostek, zaskoczeń a nawet anegdot na temat późnośredniowiecznej Francji. Powołanie, które skończyło się na stosie. Powołanie, które było "rozeznawane" i poddawane prawu świeckiemu i kanonicznemu. Świetna to lektura, pasjonująca i bogata w wiele informacji.

Henryk VIII - A. F. Pollard

 Ciekawa to bardzo książka. Pasjonuję się nie od dziś Historią Anglii i Zjednoczonego Królestwa. Wielu z nas pamięta z pewnością serial "Tudorowie". Po dzisiejszym porannym spacerze nareszcie dokończyłem tę książkę, wypożyczoną z biblioteki "tuż za rogiem" - a tak naprawdę z sąsiedniego osiedla. Henryka VIII nikomu chyba nie trzeba przedstawiać. Książka ta była też moją lekturą na studiach, bodajże w 2004 roku. A sam bohater? No cóż, - jak go określano - "cudowne dziecko Anglii". Czyta się ją bardzo szybko - i śmiało można ją polecić nie tylko historykom, ale także politologom - czy filologom. Barwna postać. Król pełen namiętności. Gorąca krew. Głowa Kościoła - chociaż nie zreformowanego do końca (dopiero Elżbieta I Wielka poczyni kroki ku oryginalnemu amalgamatowi religijności na Wyspach - połączenia kalwinizmu z zachowaniem wielu katolickich rytuałów; - zresztą - dzisiejszy Kościół Anglii jest podzielony na trzy odłamy : Wysoki - bliski współczesnemu katolicyzmowi, Średni - "wypośrodkowany" i  Niski - najbliższy kalwinizmowi). Henryk VIII to ten , który rzucił wyzwanie największym potęgom ówczesnego świata. Chociaż publikacja pochodzi z 1979 roku, to warto po nią sięgnąć. Nie zawiedziecie się na niej. Wciąga od pierwszych stron, szybko się ją czyta - gdyż jest to biografia. Podsumowawszy: postać, o której można pisać i pisać. Zachęcam do lektury wszystkich Czytelników Imperium Lektur 2 :)

Co czytamy w lutym? - Powrót do czasu studiów :) Na stosiku książki rosną :)

Piotr Sztompka - Zaufanie

David Goleman - Inteligencja Społeczna

Zbrojne konflikty i spory międzynarodowe  - praca zbiorowa.

Jerzy Besala - Stefan Batory

Francois Fejto - Józef II

J. Nikodem - Jadwiga. Król Polski.

J. Dollard i N. E. Miller - Osobowość i psychoterapia.

Robert E. Levin - Bill Clinton - Portret polityka.

A. F. Pollard - Henryk VIII.

Czytaliście coś, coś polecacie, czy może odradzacie? Recenzje już wkrótce :) Miłej środy :)

"Harry i Meghan - chcemy być wolni". E - book. (Woblink. com )

"Royalsi" wciąż zaskakują. Media w sumie codziennie prezentują nam coś zza "Żelaznej kurtyny" chroniącej Królową Elżbietę i królewską Familię. Książkę - e - book przeczytałem w sumie w ciągu jednego dnia na swym czytniku. Gros informacji - oczywiście - jest nastawionych na Harry' ego i Meghan. ale - co ważne - poświęcono wiele treści na innych przedstawicieli Windsorów. Meghan wydaje się być bardzo interesującą osobą. Oglądałem ślub pary w 2018 roku, transmitowany na TVP. Rodzina królewska nieustannie zaskakuje. Meghan - nietuzinkowa postać - Mulatka, która od wczesnodziecięcych lat musiała wraz z swoją matką Dorią walczyć z rasizmem i seksizmem. Ciekawostką jest to, że oglądając mając ledwo "naście lat" reklamę telewizyjną - o zmywaniu naczyń - ze sloganem : "Każda kobieta walczy z brudem w Ameryce" - wystosowała do producenta reklamy i innych ważnych osobistości listy, dzięki którym to - zmieniono slogan reklamy na : "Wszyscy w Ameryce walczą z brudem". Ciekawe to postaci. Harry - oczko w głowie Lady Di - jest - a raczej był - doświadczany wieloma traumami. Były żołnierz i były "niegrzeczny chłopiec" -słuchał się matki, gdyż był drugi w kolejce do tronu - Diana często mu mówiła : "Rób głupoty i nie daj się złapać". Meghan - aktorka zza oceanu, gwiazda serialu " W garniturach" - musiała zakończyć karierę filmową i wejść ostatecznie w brytyjski establishment. Książka jest bardzo dobrze napisana, wciąga już od pierwszych stron. Jak wiemy, para zrezygnowała ostatecznie z życia dworskiego. E - book ten, został bardzo starannie przygotowany i wydany. Zaś Harry - to jedna z dziesięciu najbardziej chronionych osób na świecie. Chyba można napisać tak : "dobrali się jak w korcu maku". Lektura to prawdziwa strawa, dla politologów, filologów, historyków oraz pozostałych osób, które interesują się losami brytyjskiej rodziny królewskiej. Zawiera wiele cennych ciekawostek, - a także - co ważne - wiele miejsca zostało poświęcone na zmaganiu się "Royalsów" z wszędobylskimi paparazzi. Polecam wszystkim Czytelnikom Imperium Lektur 2 :)

Tajemnice Windsorów - Marek Rybarczyk - e - book.

 Jest to książka mająca 187 stron. Zawiera więcej informacji, ciekawostek niż poprzednio - niżej recenzowana. Lubię do niej wracać. Dowiadujemy się z niej między innymi - dlaczego dwór zwlekał z podaniem godziny śmierci Królowej Matki - o niej jest dużo - o jej zamiłowaniu do trunków alkoholowych, zwłaszcza dobrych koniaków, o długach opiewających na trzy miliony funtów, które po sobie pozostawiła. Bardzo dużo informacji o Wallis Simpson - można się dowiedzieć, że była gotowa odejść od Edwarda - Davida , byle by ocalił koronę, a także wiele sensacyjnych informacji o niej - ponoć była kochanką Ribbentropa, który przysyłał jej siedemnaście goździków na pamiątkę siedemnastu spędzonych nocy. Sporo o konflikcie małżeńskim na linii Elżbieta II - Książę Filip. I o Lady Di, która o Windsorach mawiała "Ci Niemcy" - przypomnijmy, iż święta spędzane przez nią w gronie przedstawicieli dynastii - były dla niej udręką - gdyż Diana była przeciwnikiem polowań, które dla brytyjskiej arystokracji są wspaniałą rozrywką. Autor jest Polakiem od lat mieszkającym w Zjednoczonym Królestwie i naturalizowanym Brytyjczykiem. Książka jest arcyciekawa, zawiera - powtórzę się - wiele ciekawostek, wiele anegdot. Polecam !

Windsorowie - Iwona Kienzler - e - book.

 Do tej książki wracam wielokrotnie. Jest idealną lekturą na jeszcze długie, zimowe wieczory. Autorka ma bardzo sprawne pióro, nakreśliła najważniejsze postaci bardzo dokładnie - i - co najważniejsze - ciekawie. Nie brak tu dywagacji nad Lady Di - "nie tak świętą , jak ją malują". Nie brak Camili i księcia Karola. Pamiętajmy, że Windsorowie - a właściwie nazwa tejże dynastii - jest wymyślona - ponieważ ma niemieckie korzenie - i - została stworzona w 1917 - ym roku na fali nienawiści do Niemców wśród brytyjskiego społeczeństwa. Na tronie Zjednoczonego Królestwa może zasiadać jedynie protestant, będący zwierzchnikiem sił zbrojnych. Głową Kościoła Anglii. Jak wspomniałem - do tego e - booka wracam wielokrotnie. Oczywiście największą przyjemność miałem czytając o Lady Di i o Camilli. Czyta się szybko, lektura bowiem wciąga. Autorka równo rozłożyła proporcje na poszczególne osoby. Sporo ciekawostek "zza kurtyny" która odcina Windsorów od poddanych Jej Królewskiej Mości. Sporo o Edwardzie i Wallis Simpson. Zachęcam do lektury. Jest to e - book.

Książę Harry - Piątki z Windsorami.

 Wracam drodzy Czytelnicy do serii "Piątki z Windsorami". Dzisiejszy intensywny dzień pozwolił mi nieco odetchnąć dopiero teraz. A książę Harry - no cóż - to jest postać nietuzinkowa. Urodził się w 1984 - ym roku jako drugie dziecko Diany Spencer i Księcia Walii Karola. Odziedziczył po rodzinie swej matki rude włosy. Karol był rozczarowany - wszak spodziewał się dziewczynki. I od tego czasu małżeństwo królewskiej pary zaczęło się "sypać". Zaś Książę Harry dziś - jest jedną z dziesięciu najbardziej chronionych osób na świecie. Sama Diana była podejrzewana o to, iż Harry nie jest synem księcia Karola. Postronni posądzali o ojcostwo - jedną z osób jej dworu - ale tutaj - pora późna już - pamięć mnie zawodzi. Sam Harry niestety sprawiał wiele kłopotów w późniejszym wieku rodzinie królewskiej. Sama Diana zaś - rozpieszczała go niemiłosiernie. Mały wtręt - mawiała o "swej" rodzinie panującej "Ci Niemcy". Harry zanim wstąpił do armii i lotnictwa ale też i wtedy i po - zasłynął wieloma skandalami. Pamiętamy z pewnością nagłośnioną jedną z "balang" - gdzie był przebrany w mundur hitlerowski. Odbył potem poważną rozmowę z królową i Karolem. Nadużywał tez ponoć alkoholu i środków odurzających. Wtedy to ojciec ostro wziął się za niego. Pamiętamy "bajkowy" ślub w 2018 - ym roku, z Meghan Markle - który miał miejsce w Kaplicy zamku Windsor - Kaplicy Świętego Jerzego. Para doczekała się potomstwa. Pamiętamy z pewnością pogrzeb Lady Di - we wrześniu 1997 - go roku, kiedy to został prawdopodobnie zmuszony, by wraz z ojcem, bratem, wujem i dziadkiem - księciem Filipem  - iść za trumną Diany na oczach blisko miliarda widzów. Teraz nieco mniej śledzę losy Windsorów. Sam mój nick wziął się (nick blogowy na IL2 i Wielkim Oczekiwaniu) od skrótu Jar (moje pierwsze imię ) i Dian - od Lady Di. Książę Harry nieustannie chyba jednak bulwersuje. Wypadł z kolejki do tronu - a w kuluarach brytyjskiej monarchii mawia się, że to William czyli Wilhelm - odziedziczy tron po Babce, Królowej Elżbiecie II. Książę Walii - Karol - jest bowiem tym "wielkim oczekującym" od wielu lat.

Rocznica. Dwa lata Imperium Lektur 2. I życzenia świąteczne.

Niedługo minie dwulecie Imperium Lektur 2. Blog jest kontynuatorem Imperium Lektur 1, które istniało w latach 2012 - 2015.  Pomysł wtedy narodził się w Sylwestra 2012 - go roku. Oto garść statystyk:

Liczba obserwatorów: 57.

Liczba postów: 202.

Liczba komentarzy: 2764.

Łączna liczba wyświetleń : 34 710.

Największa ilość wejść : Polska

                                        Stany Zjednoczone  

                                        Niemcy

                                        Rosja. 

Blog jest w sumie "International".

Dziękuję wszystkim Czytelnikom , tym z Polski i z zagranicy. 

Życzę także wszystkim - zdrowych, spokojnych Świąt Bożego Narodzenia. 

Miejmy nadzieję, że wirus wreszcie odpuści. Sam zamierzam się zaszczepić.